سلام دوستان امیدوارم حالتون خوب باشه.. در ادامه مطلب یه سری مطالبی نوشتم از یه تجربه جدید که تا حدی خصوصی هست و یه مقدار ملاحظاتی هست در موردش که ترجیح میدم فقط به افراد آشنا بدم و عمومی نباشه درنتیجه رمز دار هست..به هر صورت شرمنده راستی عیدتون هم پیشاپیش مبارک باشه:)

یکی از نکات مهمی که تو بحث طبابت هست اینه که شما باید در حین ویزیت ۱۰۰ درصد تمرکزت رو بیمار و مشکلش و درمانش باشه...این مسئله متاسفانه تو ایران با مشکلات مختلفی که ایجاد میکنن یه چیز آرمانگرایانه به حساب میادامروز یه مریضی داشتم با شکایت تپش قلب ...شرح حال و معاینه رو انجام دادم به این نتیجه رسیدم که احتمالا مشکل بیمار به خاطر استرس و اضطراب و مشکلات اخیری هست که براش پیش اومده و یه درمان ضد اضطراب یراش شروع بکنم و در کنارش هم یه سری آزمایشات برای مریض بخوام ..تا اینجا همه چی خوب بود ولی افتاد مشکلها...اونجایی که کد ملی رو وارد کردم و نتونستم بیمه اش رو باز کنم...از اونور اینترنت مرکز هم قطع بود و دسترسی به بیمه تامین اجتماعی نداشتم و مجبور شدم از سامانه سیب درب و داغون دونه دونه آزمایش ها رو وارد کنم ..در این حین باید چک میکردم که آزمایشی جا نمونه چون امکان ویرایش نداره...برای هر آزمایشی شاید ده پونزده ثانیه طول میکشید تا ثبت بشه..از اونور میدیدم هم مریضم خسته شده و باید بهش توضیح میدادم که علت این همه علاف شدنش چیه ...هم از پشت در فوج مردم رو میبینم که با نگاه پرسشگرشون و پچ پچ کردناشون داشتن اذیتم میکردن..اونام حق دارن ولی اینه که همه پشت در وایسادن و نگاهشون به منه فشار زیادی رو بهم وارد میکنه...در حالی که من اصلا مقصر هیچی نبودموقتی تو بانک سیستم قطعه تا یک ساعت هم میشینن ولی مرکز ما میان اینچیزا رو اصلا قبول نمیکنن و حتی حاضر نیستن بشینن تا نوبتشون باشه..تازه ما مرکزمون اصلا اورژانس هم نیست که مریض بدحال باشه و نتونه صبر کنه!آزمایشای مریض رو به هر بدبختی وارد کردم و همچنین داروهاش رو...توضیح مختصری دادم که دارو رو کی مصرف کنه..اما انقدر ذهنم مشغول این بود که فقط خدا کنه